Όμορφοι γκρεμοί

Φίλοι μας, μετά από σχεδόν ενάμιση χρόνο το καινούργιο μας άλμπουμ, οι όμορφοι γκρεμοί, είναι επιτέλους έτοιμο.

Όπως κάθε φορά βρίσκεται στη σελίδα μας για ακρόαση και download. Πολύ σύντομα και σε cd.

Eυχαριστούμε τον Γιώργο Βογιατζίδη για το πανέμορφο κολάζ που έφτιαξε για το εξώφυλλο των όμορφων γκρεμών.

Ευχαριστούμε τον Dani Joss για το stem mastering.

Eυχαριστούμε τον Απόστολο Σιώπη για το mastering.

Eυχαριστούμε όλους τους φίλους μας, που βοήθησαν, ο καθένας με τον τρόπο του στην δημιουργία αυτού του άλμπουμ.

Ευχαριστούμε εσάς για το ενδιαφέρον και για την αγάπη σας σε αυτό που κάνουμε.

Η μουσική θα συνεχίσει ν΄ ακούγεται.

Καλή ακρόαση.

Ένα βράδυ για το Θάνο

από http://www.lavart.gr/anestopoulos/

Σάββατο 27 Ιουνίου στο 8ball. Συναυλία οικονομικής ενίσχυσης για τα ιατρικά έξοδα του Θάνου Ανεστόπουλου.

Αφήνουμε το αντίτιμο της εισόδου και μπαίνουμε μέσα. Η τρικέφαλη αραχνίς του εισιτηρίου με κοιτάζει. Ακούω το κεφάλι του βατράχου να λέει «άραγε ο Θάνος θ’ αγγίξει με τα χέρια του τα λεφτά;»(περί κλεισίματος των τραπεζών ο λόγος). Λέω στο βάτραχο να βγάλει το σκασμό , η μαύρη πόρτα ανοίγει και μπαίνουμε μέσα. Το τεχνητό κρύο με χτυπάει στο πρόσωπο. Ο κόσμος λιμνάζει γύρω από τα στάντ του. Στα πρόσωπά τους το μειδίαμα της Σφίγγας. Είναι το ύφος των μυημένων. Αυτών που αν ρωτήσεις, η αγάπη θα ναι πάντα ένας σκύλος απ την κόλαση. Κι αν είχε φωνή, θα ταν του Θάνου. Αυτή, που σε διαπερνά ως το κόκκαλο.
Η πρώτη μπάντα παίρνει τη θέση στη σκηνή. Οι νότες των «Hoodoo Doctor» γεμίζουν το χώρο. Groovy ρυθμοί σε πάνε στα 60s, 70s, όταν οι λευκοί προσπαθούνε να ροκάρουνε τα blues. Λευκή φωνή – του μπασίστα, μαύρος ο ρυθμός. Ο κόσμος ακόμα μουδιασμένος, όταν έρχεται το διάλειμμα. Ώρα για το απαραίτητο μουσικό κουσκούσι.

Κάπου εκεί ξεφυτρώνει ένας παλιός γνώριμος και γεμίζει την ιστορία των Hearts on Battery, λίγους μήνες μετά το πρώτο τους live. Φήμες λένε ότι ο Δημήτρης aka τραγουδιστής και κιθαριστής της μπάντας είναι μέλος και των Psychedelic Trips to Death. Η μουσική μας διακόπτει. Συμπαγής ασταμάτητος ρυθμός βγαίνει από το drumset και η φωνή συνοδεύει απνευστί. Στις 22:32 το φωνητικό gore έρχεται για να μείνει. Ο φωτογράφος με το ριγέ πουκάμισο κοπανιέται ασυστόλως.

22:55 και Χείλια Λουλούδια απλώνονται στο λιβάδι της σκηνής. Ατμόσφαιρα αντιχρονική και η φωνή του Ηρακλή Ιωσηφίδη –αναπάντεχα – εφηβική. Ο απόηχος των Διάφανων Κρίνων αδιαμφισβήτητος. Κάπου μέσα στη μελοποιημένη ποίηση κουρνιάζει και ο Θάνος. ελληνικές λέξεις, φράσεις για πλάσματα ανύπαρκτα. Μια υπενθύμιση που σε τριβελίζει: «ο χρόνος που νομίζεις πως έχασες είναι ότι πιο πολύτιμο έχεις». Ιστορίες. Εικόνες ρευστές που αλλάζουν σχήμα πριν τις τσακώσεις και καταλάβεις τη μορφή τους. Ακόμα και το μπλουζάκι του τραγουδιστή είναι προς αμφισβήτηση «γάιδαρος, λαγός ή αλεπού;». Η απάντηση είναι απλή: γαϊδαραλαγεπού. Σςςςςς…. Η ποίηση του Γκαμπριέλ Οκαρα αντηχεί μέσα από το Μυστικό Τύμπανο για να κλείσει το ονειρικό ταξίδι:

«Τότε το μυστικό τύμπανο μέσα του σταμάτησε να χτυπά

κι οι άντρες έγιναν άντρες, τα ψάρια ψάρια και δέντρα

ήλιος και φεγγάρι βρήκαν τις θέσεις τους

και ο νεκρός μπήκε στο χώμα και τα πράγματα άρχισαν να μεγαλώνουν.»

Κενό.

Το δρόμο για τις μικρές ώρες της νύχτας ανέλαβαν οι small hours society. Μια μπύρα επιβάλλεται. Ο κόσμος αρχίζει να πληθαίνει μπροστά από τη σκηνή. Ο αφρός χτυπάει τον ουρανίσκο. Φρεσκάδα, σκοτεινιά και εφηβεία. Τα πράσινα led δεν καταφέρνουν ποτέ να φτάσουν στο δέρμα τους, που επιμένει να ναι μπλε. Ο ήχος τρέχει στις φλέβες των καλωδίων για να περάσει από τα πεταλάκια και να βγει σε μαστιγιές από τα ηχεία.
Σε λίγο ανεβαίνει στη σκηνή η Νεφέλη που όλοι φωνάζουν το όνομά της. Αυτή διοργάνωσε το live. Και μας διαβάζει το μήνυμα από το Θάνο, που δεν μπορούσε να είναι μαζί μας . Το μόνο που θα κλέψω από κείνες τις γραμμές είναι αυτό: «Να περάσετε καλά για μένα, για σας και για το rock n’ roll». Μέσα σε 2 φράσεις χώρεσε μια ολόκληρη στάση ζωής. Έτσι είναι οι ποιητές. Και είναι αυτή η ποιότητα που τον διαχωρίζει. Που μπορεί να κάνει τον πόνο γιορτή.

Στη μουσική του, στη φωνή του, έβρισκαν καταφύγιο τα σκοτάδια των ποιητών. Κι όμως, στην πιο σκοτεινή δική του στιγμή, όταν ο καρκίνος των οστών τον επισκέπτεται, αποφασίζει να γεμίσει φως. Με ειλικρίνεια, ταπεινότητα και αισιοδοξία μοιράζεται ακόμα και αυτό. Με μια δύναμη πάνω από τις όποιες λέξεις θα επιλέξει κανείς να την περιγράψει.

Ανθρώπινος,

ως το κόκκαλο.

Ο χρόνος προχωράει… Τελευταίοι οι Jane Doe. Τα φώτα ρουφιούνται στις κάσες τους. Η φωνή αναβλύζει υποδόρια, ερεθιστική, ριζωμένη στα γυμνά πόδια του κατόχου της. Η τελετουργία συμπληρώνεται από το video που προβάλλεται πάνω στα σώματά τους. Κουκκίδες στιγματίζουν τα μέλη σαν κινούμενοι πίνακες της op art. Πώς να μιλήσει κανείς για τον καρκίνο; «This pain is real» ακούμε ξανά και ξανά. Τα τύμπανα χτυπάνε στο λαρύγγι σαν λυγμός.
Το live τελειώνει με το κοινό μουδιασμένο. Κατά σατανική σύμπτωση πέφτω πάνω στη Νεφέλη. Που τα οργάνωσε όλα. Μέσα σ’ όλα της ζητάω να πει στο Θάνο ότι υπάρχουν άνθρωποι που τον αγαπάνε χωρίς να το ξέρει. Και αυτό πρέπει να το γνωρίζει.

Να μην ξεχνάμε την αγάπη.

Κείμενο: Ελίζα Ελεονώρα Φραγγελάκη (Lavart)
Φωτογραφίες: Μάκης Σεμερτζίδης (Lavart)
Φωτογραφίες Hoodoo Doctor: Θωμαή Παυλίδου

Επιμέλεια Κειμένου: Δημήτρης Φαργκάνης (Lavart)
Επιμέλεια Δημοσίευσης: Σοφία Γκορτζή (Lavart)

Ένα βράδυ για το Θάνο

Σάββατο 27 Ιουνίου στο 8ball. Συναυλία οικονομικής ενίσχυσης για τα ιατρικά έξοδα του Θάνου Ανεστόπουλου.

Νέα κυκλοφορία - Δια της απουσίας

Αγαπημένοι μας φίλοι,

άλλο ένα ταξίδι έφτασε στο τέλος του.

το καινούργιο μας άλμπουμ ''Διά της απουσίας΄΄

είναι πανέτοιμο και διαθέσιμο στη σελίδα μας για ακρόαση και download.

Σε λίγο καιρό και σε λίγα cd.

Ευχαριστούμε την Έλενα Σπενταμίδου για το υπέροχο κολάζ-εξώφυλλο

που μας έφτιαξε και έχει γίνει το αγαπημένο μας.

Ευχαριστούμε τον Αποστόλη Σιώπη για το mastering.

Ευχαριστούμε τον Χάρη, τον Μπάρμπα και την Μοnoscopic για το σάιτ, για τα τα γραφιστικά και για όλα.

Το δια της απουσίας, είναι μόνο η αρχή πραγμάτων που ετοιμάζονται

εδώ και καιρό.

Ευχαριστούμε όλους εσάς, για τη αγάπη που μας δείχνετε

και για τα λόγια σας που μας δίνουν χαρά και ώθηση να συνεχίσουμε.

Καλή ακρόαση φίλοι.

Διά της απουσίας

Διά της απουσίας-11 παράξενες ιστορίες
ντυμένες με σκοτεινή μουσική δωματίου.
Το καινούργιο μας άλμπουμ.
Σε λίγες μέρες..

 

Δια της απουσίας - Νέο άλπουμ

Φίλοι μας.


Πολύ ευχάριστα νέα για εσάς που αγαπάτε τη μουσική μας.
Ο χειμώνας και η άνοιξη που πέρασαν, ήταν για εμάς πολύ δημιουργικές εποχές.
Αποτέλεσμα ένα ολοκαίνουργιο άλμπουμ το οποίο είναι πανέτοιμο εδώ και μερικές μέρες.
Και το όνομα αυτού, "Διά της απουσίας". 11 παράξενες ιστορίες, ντυμένες προσεχτικά
με σκοτεινή μουσική δωματίου.

Το ‘’Δια της απουσίας’’ θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβρη, αφού γίνει το mastering από τον Απόστολο Σιώπη και το artwork από τη Monoscopic, έτσι ώστε να φτάσει στα αυτιά σας και στα μάτια σας, ακριβώς όπως το έχουμε στο νου μας.


Ευχόμαστε όμορφο καλοκαίρι σε όλους!

 

Kαινούργιο κομμάτι "Να προσέχεις τη σκοτεινή σου πλευρα"

 

Δισκοκριτική για το Δαιμονολόγιο από τον Αντώνη Μποσκοίτη

Δύσκολο εγχείρημα αυτό του συγκροτήματος Χείλια Λουλούδια να μελοποιήσουν τον ποιητικό λόγο του Μίλτου Σαχτούρη, ενός ποιητή που έχει τύχει πολλών μελοποιήσεων μέσα στα χρόνια, από τον Μάνο Χατζιδάκι στα τέλη της δεκαετίας του 1940 μέχρι τον Μιχάλη Σιγανίδη πρόσφατα σχετικά. Έτσι, το cd απαρτίζεται στο σύνολο του από rock τραγούδια (Mon pire ennemi, Ο δρόμος, Ο τρελός λαγός, Η μητέρα – σταχυολογώ αυτά που μου άρεσαν περισσότερο) και μερικές απαγγελίες των σαχτουρικών ποιημάτων, ενίοτε με φιλτραρισμένα φωνητικά, μέσα σε σκοτεινές ηλεκτρονικές και ηλεκτρικές ατμόσφαιρες. Αποτέλεσμα είναι μια έντιμη προσπάθεια από νέους καλλιτέχνες που φαίνεται ότι αγαπούν τον Σαχτούρη να φτιάξουν ένα dark μουσικοποιητικό concept και να καταθέσουν ένα ατόφιο αντεργκράουντ έργο στο περιθώριο μιας επίσημης και συνήθως συμβατικής δισκογραφίας. Το Δαιμονολόγιο των Χειλιών Λουλουδιών παραπέμπει σε ξένους progressive – rock δίσκους του παρελθόντος και είναι σίγουρο πως ο Σαχτούρης θα το άκουγε ικανοποιημένος. Το ίδιο κι εγώ! Πηγή: www.lifo.gr

 

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δισκοκριτική εδώ http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/44312

Δαιμονολόγιο

Φίλοι μας.
Το καινούργιο μας άλμπουμ Δαιμονολογιο 16 ποιήματα
του Μίλτου Σαχτούρη μετά από πολλές περιπέτειες
είναι διαθέσιμο για δωρεάν download στη σελίδα της μουσικής
καθώς και σε μορφή cd  για τους λάτρεις των δαιμόνων.
Καλή ακρόαση.

 

Συναυλία στο Six Dogs 6/10/2013

Χείλια Λουλούδια με τον Γιάννη Παλαμίδα

Κυριακή 6 Οκτωβρίου στις 21:00

ΕΙΣΟΔΟΣ 5 ευρώ

 

Τα Χείλια Λουλούδια και ο Γιάννης Παλαμίδας θα βρεθούν στις 6 Οκτωβρίου, ζωντανά, στην σκηνή του six d.o.g.s.

Επτά μουσικοί επί σκηνής θα παρουσιάσουν τραγούδια από το πρώτο τους άλμπουμ "Η μουσική που παίζουν στο βυθό" που κυκλοφόρησε τον περασμένο Φεβρουάριο, καθώς και μέρος της καινούργιας τους δουλειάς "Δαιμονολόγιο - 16 ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη", που θα κυκλοφορήσει τον επόμενο μήνα. Με τον Γιάννη Παλαμίδα να κάνει μουσικές παρεμβάσεις με το μοναδικό προσωπικό του ύφος τα Χείλια Λουλούδια μας ετοιμάζουν ένα βράδυ που η ατμόσφαιρα και το σκοτάδι θα περισσεύουν.

Τα Χείλια Λουλούδια είναι οι:
Ηρακλής Ιωσηφίδης (φωνή, κιθάρες, κοντραμπάσο)
Κωστής Λιολιόπουλος (κιθάρες)
Βασίλης Αβδελάς (πιάνο, συνθεσάιζερ)
Νίκος Νικολαΐδης (μπάσο)
Δημήτρης Αφείδης (τύμπανα)
Μάνος Κοσμίδης (κήρυγμα)
Οδυσσέας Ράπαντας (ηχοληψία)

Το άλμπουμ "Η μουσική που παίζουν στο βυθό" υπάρχει στο xeilialouloudia.gr για δωρεάν download.

Συναυλία στην Αθήνα 6/10/2013

Φίλοι μας.
Ακριβώς σε ένα μήνα από τώρα,
την Κυριακή 6 Οκτωμβρίου
τα Χείλια Λουλούδια ζωντανά στο Six D.O.G.S
Φουλ σχήμα με κύρηκα παρών και όλους τους δαίμονες στη θέση τους.
Μαζί στη σκηνή θα έχουμε την χαρά και την ευτυχία να είναι ο Γιάννης Παλαμίδας. Το πιο όμορφο βράδυ στα 14 χρόνια που υπάρχουμε, έρχεται...

Δαιμονολόγιο

Αγαπητοί μας δαίμονες και δαιμόνισσες!
Είμαστε πολύ χαρούμενοι που ανεβάζουμε την λίστα με τα 16 ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη, από το ολοκαινούργιο μας άλμπουμ "Δαιμονολόγιο" που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο.
1. Ο ποιητής
2. Η λησμονημένη
3. Ο βυθός
4. Η αποκριά
5. Η μητέρα
6. Mοn pire ennemi
7. Aστεροσκοπείο
8. Το αεροπλάνο
9. Ο δρόμος
10. Ο τρελός λαγός
11. Οι καμπάνες
12. Ο νεκρός τις γιορτές
13. Οι γενναίοι
14. Η λάμψη
15. Το χρυσάφι
16. Δαιμονολόγιο

Mόνο το artwork απομένει.
Οι δαίμονες ήδη κατηφορίζουν προς τα όνειρα μας.

Ο Αντώνης Μποσκοίτης γράφεια για τα χείλια λουλούδια

Ευχαριστούμε τον Αντώνη Μποσκοίτη για το κείμενο στη LIFO!

Επιτέλους ακούσαμε τον Γιάννη Παλαμίδα σε κάτι άλλο πέραν των συνθέσεων της Λένας Πλάτωνος και των
δικών του! Αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο μέσω ενός συγκροτήματος με προγκρεσιβοροκάδικες καταβολές,
μιας μπάντας που θα θύμιζε, αμυδρά έστω, τους αγγλόφωνους Apocalypsis από τα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Γιατί η μουσική που αρέσει στον Παλαμίδα και που μάλλον δεν ευδοκίμησε στη χώρα μας ήταν αυτή των Emerson,
Lake & Palmer, των Genesis και των King Crimson.

Πίσω από το συγκρότημα Χείλια Λουλούδια βρίσκεται ο Ηρακλής Ιωσηφίδης. Έγραψε μουσική, στίχους, επιμελήθηκε
την παραγωγή και την τελική μίξη. Επίσης τραγούδησε, έπαιξε κιθάρες, κοντραμπάσο,
πνευστά, μαντολίνο, λαούτο, βιόλα ντα γκάμπα και ουκελέλε.

Οι υπόλοιποι μουσικοί της μπάντας είναι ο
Νίκος Νικολαΐδης στο μπάσο, ο Δημήτρης Αφείδης στα ντραμς, ο Βασίλης Αβδελάς στο πιάνο, το
hammond organ και το synthesizer, ο Κωστής Λιολιόπουλος στα κρουστά, το ξυλόφωνο και τις κιθάρες και ο
Μάνος Κοσμίδης στο...κήρυγμα! Συμμετέχουν η May Roosevelt με το theremin της στην "Προσευχή", η
Δάφνη Παπαστρατή με το σαξόφωνο της στο εναρκτήριο "Του Θηρίου", ο Jap στα κρουστά και ο Θανάσης
Φωτιάδης στο πιάνο. Πριν από λίγες μέρες ήρθε στα χέρια μου το cd των Χειλιών Λουλουδιών,
το δεύτερο τους από το 2008, αν τα λέω σωστά. Τίτλος του, "Η μουσική που παίζουν στο βυθό"
(ανεξάρτητη παραγωγή φυσικά), μέσα σ' έναν καλόγουστο χάρτινο θαλασσί φάκελλο.

O Παλαμίδας ερμηνεύει τα πέντε από τα δώδεκα συνολικά τραγούδια. Μεταξύ αυτών, και έναν ηλεκτρισμένα
 μελοποιημένο Μίλτο Σαχτούρη, αφού του συγκεκριμένου ποιητή τού ταίριαζαν ανέκαθεν οι ροκάδες και οι
 τζαζίστες.
 
 Ένα άλμπουμ με περίτεχνες αρμονίες εκ μέρους του Ιωσηφίδη, ηθελημένα χαοτικό καθώς προχωρούν
 τα tracks, αλλά και με τον αέρα του all time classic, της ευχέρειας δηλαδή να παλιώνει μέσα στον
 επερχόμενο χρόνο σαν το κρασί.
 Και κάτι ακόμη: Στίχοι σαν αυτοί της "Προσευχής", ξεκάθαρου καρυωτακικού
 ύφους, συγκρούονται με το flower pop όνομα του συγκροτήματος.


  Θεέ μου προστάτεψε μας  από αδύναμες κατάρες και από τη σιγουριά της επιφάνειας  από την αχρείαστη διαίσθηση και τους ετοιμόλογους ανθρώπους  από τα γκρίζα αυτοκτονικά πρωινά και τον ελαφρύ ύπνο  από τα ταξίδια και από τα σπίτια με τις όμορφες αυλές  

 Εμένα, παρ' όλα αυτά, αγαπημένο μου κομμάτι παραμένει ο αναθεωρημένος "Μαύρος μου σκύλος"
 που τραγουδάει ο Παλαμίδας, το δεύτερο - μετά τον "Μάρκο" της Πλάτωνος - τραγούδι,
 στο οποίο περιγράφεται η σπαρακτική σχέση ενός ανθρώπου με τον σκύλο του.
 
 Το cd "Η μουσική που παίζουν στο βυθό" των Χειλιών Λουλουδιών μπορείτε να το κατεβάσετε
 δωρεάν ή να προμηθευτείτε την κανονική του έκδοση στα 10 ευρώ, με μια επίσκεψη στην
 επίσημη ιστοσελίδα τους.

Μετά τη συναυλία

Ευχαριστούμε εσάς τους λίγους που ήρθατε εχθές στην μαύρη τρύπα και μοιραστήκαμε 2 ώρες στο βυθό.
Δεν ακουγόταν ανάσα και σας ευχαριστούμε για αυτό.
Όσο όλα μας μαρτυράνε ότι αυτό που κάνουμε είναι μάταιο, τόσο πιο πολύ θα ασχολούμαστε με αυτό.
Σπαταλήσαμε τη μισή μας ζωή στο να φτιάχνουμε μουσική, δεν θα κάνουμε πίσω ούτε τώρα, ούτε ποτέ.
Δυστηχώς ή ευτυχώς, η μουσική είναι το ελάχιστο οξυγόνο μας αυτόν τον καιρό και δεν έχουμε σκοπό να σταματήσουμε να αναπνέουμε για τίποτα και για κανέναν.

Ευχαριστούμε φίλοι μας που ήρθατε, μας τιμάτε.
Ελπίζουμε να ανακοινώσουμε καινούργια ημερομηνία συναυλίας πολύ σύντομα.
Το θηρίο δεν έχει να πάει πουθενά.
Στο επανιδείν.